Long May Rainbows Adorn the Sky
Stats
Lv.
80/80
HP พื้นฐาน 1164
ATK พื้นฐาน 476
DEF พื้นฐาน 529Light Cone Effect
Tolerant
Tolerant
ทำให้ความเร็วของผู้สวมใส่ เพิ่มขึ้น 18% เมื่อผู้สวมใส่ปล่อยการโจมตีปกติ สกิลต่อสู้หรือท่าไม้ตาย จะใช้ HP ของฝ่ายเราทั้งหมด เท่ากับ 1.0% ของ HP ปัจจุบัน และหลังจากภูตความทรงจำของผู้สวมใส่ ทำการโจมตีครั้งถัดไป จะสร้าง DMG เพิ่มเติม 1 ครั้งแก่เป้าหมายการโจมตี ตามประเภทภูตความทรงจำของผู้สวมใส่ เท่ากับ 250.0% ของค่า HP ทั้งหมดที่ใช้ไป จากนั้นจะล้างค่า HP ทั้งหมดที่ใช้ เมื่อภูตความทรงจำของผู้สวมใส่ ปล่อยทักษะภูตความทรงจำ จะทำให้ศัตรูทั้งหมดได้รับ DMG เพิ่มขึ้น 18.0% เป็นเวลา 2 เทิร์น โดยเอฟเฟกต์ชนิดเดียวกัน ไม่สามารถซ้อนทับได้ Raw Params
Total Materials
Description
"อารมณ์เป็นดั่งก้อนเมฆ ส่วนเราคือท้องฟ้าที่แบกรับมันเอาไว้ ถ้าท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆครึ้ม จิตใจก็จะสั่นคลอนไม่มั่นคง"
ผู้เยียวยาตั้งใจฟังความทุกข์ของผู้มาเยือน และเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยนเป็นการรักษา
"หลับตาลง หายใจช้าๆ... แล้วจินตนาการว่าตัวเอง อยู่ในที่ที่อบอุ่นและนุ่มนวล..."
คำพูดเหล่านี้ราวกับมีเวทมนตร์ แสงสีรุ้งสาดส่องออกมา จากใต้ปีกของอสูรปีกเหิน
"มีสายลมพัดผ่านทุ่งกว้าง มาพร้อมกับกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า เมฆชุ่มชื้นลอยฟุ้ง และมีแสงแดดลอดผ่าน..."
ผู้มาเยือนค่อยๆ ผล็อยหลับสู่ความฝันอันแสนหวาน เหลือเพียงเสียงหายใจสม่ำเสมอเท่านั้น
หลังจากรักษาผู้ป่วยคนสุดท้ายเสร็จ ผู้เยียวยาก็ปิดประตูห้องผู้ป่วยเบาๆ
ราตรีนิรันดร์ที่ไร้ขอบเขต ยังคงซัดโหมอยู่ไกลๆ และซากปรักหักพังยังคงตั้งตระหง่าน ราวกับเป็นบาดแผลของผืนดิน
"ชาติหน้า ขอให้แสงแห่งรุ่งอรุณ คอยปกปักรักษาผู้คนด้วยเถอะ..."
เธออธิษฐานต่อท้องนภา ก่อนที่จะออกเดินทาง...
"ขอให้ท้องนภาและแสงสีรุ้ง คงอยู่ตลอดไป"
ผู้เยียวยาตั้งใจฟังความทุกข์ของผู้มาเยือน และเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยนเป็นการรักษา
"หลับตาลง หายใจช้าๆ... แล้วจินตนาการว่าตัวเอง อยู่ในที่ที่อบอุ่นและนุ่มนวล..."
คำพูดเหล่านี้ราวกับมีเวทมนตร์ แสงสีรุ้งสาดส่องออกมา จากใต้ปีกของอสูรปีกเหิน
"มีสายลมพัดผ่านทุ่งกว้าง มาพร้อมกับกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า เมฆชุ่มชื้นลอยฟุ้ง และมีแสงแดดลอดผ่าน..."
ผู้มาเยือนค่อยๆ ผล็อยหลับสู่ความฝันอันแสนหวาน เหลือเพียงเสียงหายใจสม่ำเสมอเท่านั้น
หลังจากรักษาผู้ป่วยคนสุดท้ายเสร็จ ผู้เยียวยาก็ปิดประตูห้องผู้ป่วยเบาๆ
ราตรีนิรันดร์ที่ไร้ขอบเขต ยังคงซัดโหมอยู่ไกลๆ และซากปรักหักพังยังคงตั้งตระหง่าน ราวกับเป็นบาดแผลของผืนดิน
"ชาติหน้า ขอให้แสงแห่งรุ่งอรุณ คอยปกปักรักษาผู้คนด้วยเถอะ..."
เธออธิษฐานต่อท้องนภา ก่อนที่จะออกเดินทาง...
"ขอให้ท้องนภาและแสงสีรุ้ง คงอยู่ตลอดไป"