Stats
MAIN STATS
Lv.
15
2 Star
3 Star
4 Star
5 Star
139.99
281.11
469.65
705.60
SUB STATS
Low
Med
High
13.55
15.24
16.94
6.77
7.62
8.47
6.77
7.62
8.47
1.38%
1.56%
1.73%
1.38%
1.56%
1.73%
1.73%
1.94%
2.16%
1.00
1.10
1.20
1.04%
1.17%
1.30%
2.07%
2.33%
2.59%
1.38%
1.56%
1.73%
1.38%
1.56%
1.73%
2.07%
2.33%
2.59%
Story
Smith's Fire Beast Mask
หน้ากากงานหลอมของช่างฝีมือ Zhuming ถูกออกแบบให้มีรูปลักษณ์อสูรเพลิง บริเวณหน้าผาก ฝังคริสตัลเพลิงเอาไว้ เพื่อปกป้องเหล่าช่างฝีมือ ให้พ้นจากการแผดเผา ของไอร้อนจัดและภาพหลอน การใช้พลังของ "จักรพรรดิศิลาเพลิง" มาหลอมสร้างยอดศัตรานั้น หากไม่ใช่ยอดช่างฝีมือก็ไม่อาจทำได้
Heliobi ที่ใหญ่โตราวกับ "ดวงอาทิตย์สีน้ำเงิน" แม้จะหลับใหลไปแล้ว แต่การชักนำเปลวไฟจากตัวมันนั้น หากพลั้งเผลอเพียงชั่วพริบตา ก็อาจจมดิ่งลงสู่ภาพลวงตาทางจิตใจได้
ชาว Xianzhou มีอายุขัยยืนยาว กาลเวลายาวนานได้ทับถมความรักความแค้นเอาไว้ในใจมากมาย ความหวั่นไหวเพียงเล็กน้อยในยามปกติ จึงอาจถูกขยายให้กลายเป็นภาพลวงตา ที่มากพอจะทำให้จิตใจแตกสลายได้
นับตั้งแต่ก่อตั้ง Xianzhou Zhuming ช่างฝีมือที่อ่อนประสบการณ์จำนวนนับไม่ถ้วน ไปจนถึงช่างตีเหล็กผู้เลื่องชื่อ ต่างก็ถูก Heliobi พรากสติสัมปชัญญะไปเพียงเพราะจิตใจหวั่นไหวชั่ววูบ บ้างก็เข่นฆ่ากันเองในอาการคลุ้มคลั่ง บ้างก็เสียสติจนกลายเป็นปีศาจร้าย เพียงเพราะไม่อาจสร้างสรรค์ผลงานที่น่าพึงใจได้
ตอนที่นายพล Huaiyan ดำรงตำแหน่งช่างยอดฝีมือ เขาได้สร้างหน้ากากอสูรเพลิงชิ้นนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษ เพื่อให้ช่างฝีมือที่จิตใจยังไม่มั่นคง รอดพ้นจากการถูกไอร้อนกัดกร่อน และยังคงรักษาสติเอาไว้ได้
แต่ก็มักจะมีคนที่ไม่ยอมทำตามกฎอยู่เสมอ
ชายชราชาว Ribhu ผู้พิทักษ์โรงหลอมจำได้แม่นว่า ตอนที่ตีดาบในโรงหลอม อัจฉริยะเผ่าพันธุ์อายุขัยสั้นที่ชื่อ "Yingxing" ไม่ยอมให้หน้ากากมาบดบังทัศนวิสัยของตัวเอง
พวกเขาเห็นพวกคนหนุ่มที่ถือดีในพรสวรรค์มานับไม่ถ้วนแล้ว จึงเพียงเฝ้ารอให้เด็กหนุ่มคลุ้มคลั่ง จะได้ปล่อยให้เขาลิ้มรสความลำบาก เป็นการดัดนิสัยเสียบ้าง
ผ่านไปสิบห้านาที สองชั่วโมง หนึ่งวันหนึ่งคืน ผู้คนเริ่มหลั่งไหลมาที่โรงหลอมเพื่อเฝ้าดูมากขึ้นเรื่อยๆ เงาร่างของเด็กหนุ่มบิดเบี้ยวอยู่ท่ามกลางกลุ่มควัน ทว่าเสียงตีทั่งเหล็กกลับไม่เคยขาดสาย...
พวกเขาไม่อาจลืมเลือนชั่วขณะที่การชุบไฟสิ้นสุดลง คมดาบนั้นใสกระจ่างดั่งผิวน้ำในฤดูใบไม้ร่วง สะท้อนแววตาเยือกเย็นดุจน้ำแข็งของชายหนุ่มคนนั้น
Heliobi ที่ใหญ่โตราวกับ "ดวงอาทิตย์สีน้ำเงิน" แม้จะหลับใหลไปแล้ว แต่การชักนำเปลวไฟจากตัวมันนั้น หากพลั้งเผลอเพียงชั่วพริบตา ก็อาจจมดิ่งลงสู่ภาพลวงตาทางจิตใจได้
ชาว Xianzhou มีอายุขัยยืนยาว กาลเวลายาวนานได้ทับถมความรักความแค้นเอาไว้ในใจมากมาย ความหวั่นไหวเพียงเล็กน้อยในยามปกติ จึงอาจถูกขยายให้กลายเป็นภาพลวงตา ที่มากพอจะทำให้จิตใจแตกสลายได้
นับตั้งแต่ก่อตั้ง Xianzhou Zhuming ช่างฝีมือที่อ่อนประสบการณ์จำนวนนับไม่ถ้วน ไปจนถึงช่างตีเหล็กผู้เลื่องชื่อ ต่างก็ถูก Heliobi พรากสติสัมปชัญญะไปเพียงเพราะจิตใจหวั่นไหวชั่ววูบ บ้างก็เข่นฆ่ากันเองในอาการคลุ้มคลั่ง บ้างก็เสียสติจนกลายเป็นปีศาจร้าย เพียงเพราะไม่อาจสร้างสรรค์ผลงานที่น่าพึงใจได้
ตอนที่นายพล Huaiyan ดำรงตำแหน่งช่างยอดฝีมือ เขาได้สร้างหน้ากากอสูรเพลิงชิ้นนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษ เพื่อให้ช่างฝีมือที่จิตใจยังไม่มั่นคง รอดพ้นจากการถูกไอร้อนกัดกร่อน และยังคงรักษาสติเอาไว้ได้
แต่ก็มักจะมีคนที่ไม่ยอมทำตามกฎอยู่เสมอ
ชายชราชาว Ribhu ผู้พิทักษ์โรงหลอมจำได้แม่นว่า ตอนที่ตีดาบในโรงหลอม อัจฉริยะเผ่าพันธุ์อายุขัยสั้นที่ชื่อ "Yingxing" ไม่ยอมให้หน้ากากมาบดบังทัศนวิสัยของตัวเอง
พวกเขาเห็นพวกคนหนุ่มที่ถือดีในพรสวรรค์มานับไม่ถ้วนแล้ว จึงเพียงเฝ้ารอให้เด็กหนุ่มคลุ้มคลั่ง จะได้ปล่อยให้เขาลิ้มรสความลำบาก เป็นการดัดนิสัยเสียบ้าง
ผ่านไปสิบห้านาที สองชั่วโมง หนึ่งวันหนึ่งคืน ผู้คนเริ่มหลั่งไหลมาที่โรงหลอมเพื่อเฝ้าดูมากขึ้นเรื่อยๆ เงาร่างของเด็กหนุ่มบิดเบี้ยวอยู่ท่ามกลางกลุ่มควัน ทว่าเสียงตีทั่งเหล็กกลับไม่เคยขาดสาย...
พวกเขาไม่อาจลืมเลือนชั่วขณะที่การชุบไฟสิ้นสุดลง คมดาบนั้นใสกระจ่างดั่งผิวน้ำในฤดูใบไม้ร่วง สะท้อนแววตาเยือกเย็นดุจน้ำแข็งของชายหนุ่มคนนั้น
Smith's Damascus Steel Gauntlets
ปลอกแขนอเนกประสงค์ของช่างฝีมือแห่ง Zhuming สามารถช่วยเสริมแรงขณะตีขึ้นรูปได้ เมื่อเหล็กกล้าอันเย็นเยียบ หลอมรวมเข้ากับลวดลายไฟ ไม่เพียงแข็งแกร่งยากจะทำลาย แต่ยังแฝงความหมายแห่งการสยบไฟ เพื่อสร้างคมดาบแหลมคม ปลอกแขนที่เผ่า Ribhu สร้างขึ้น หากไม่ใช่ผู้ที่มีกำลังแขนเหนือกว่าคนปกติ ก็ไม่สามารถใช้งานได้ง่ายๆ
เขาจำได้ว่าตอนที่เพิ่งมาถึง Zhuming เพียงเหวี่ยงค้อนแรกลงไป แรงสะเทือนก็สะท้านผ่านปลอกแขน จนเจ็บแปลบไปถึงใจกลางฝ่ามือ แต่เมื่อนึกถึงสภาพอันน่าสลดใจ ตอนที่บ้านเกิดถูกสิ่งชั่วร้ายจากความเฟื่องฟูสังหาร เขาก็ไม่สนแม้เลือดจะไหลจากง่ามมือ จนถึงขั้นเหวี่ยงค้อนเร็วขึ้นเรื่อยๆ
"หากอยากจะเป็นสุดยอดช่างตีเหล็กแห่งยุค อันดับแรกต้องทะนุถนอมเครื่องมือที่สำคัญที่สุด นั่นก็คือ... มือของตัวเอง"
Huaiyan ส่ายหัว เขาคล้ายจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นดาบอ่อนที่อ่อนช้อยราวกับกิ่งหลิว แต่คมกริบจนตัดเส้นผมได้ในพริบตา หรือกลไกประณีตสลับซับซ้อนที่ซ้อนทับกันหลายชั้น... เขาล้วนสัมผัสได้ถึงทุกความโค้งงอและคุณสมบัติของโลหะทุกชนิด มือเปรียบเสมือนไม้บรรทัดของเขา แม้แต่ความคลาดเคลื่อนเพียงเศษเสี้ยว ก็สามารถรับรู้ได้ด้วยปลายนิ้ว
เขาถอดประกอบจักรกลที่มีความซับซ้อนขั้นสูงสุด อาวุธ Aurumaton ที่ประกอบขึ้นด้วยมือของเขา ก็ได้กลายเป็นกำลังเสริมของ Xianzhou ในการต่อกรกับสิ่งชั่วร้ายจากความเฟื่องฟูอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น สองมือของเขาก็พันผ้าพันแผลจนเต็ม แม้แต่การเหวี่ยงค้อนที่เรียบง่ายที่สุด ก็ยังมีเลือดซึมออกมา
ในตอนที่ถูกดาบนับหมื่นเล่มทิ่มแทง เขากลับคว้ากุมคมดาบของคนผู้นั้นไว้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับกำลังอ้อนวอนอะไรบางอย่าง และราวกับกำลังชดใช้อะไรบางอย่าง
"จำได้รึยัง?" คนผู้นั้นกล่าว
เขาไม่ได้ตอบ
ท่ามกลางความทรมานที่เจ็บปวดแสนสาหัส ความสำนึกผิดเป็นดั่งเปลวเพลิงที่ลุกโชน ซึ่งแผดเผาเรื่องราวในอดีตเหล่านั้นจนมอดไหม้ไปทีละสิ่ง
เขาจำได้ว่าตอนที่เพิ่งมาถึง Zhuming เพียงเหวี่ยงค้อนแรกลงไป แรงสะเทือนก็สะท้านผ่านปลอกแขน จนเจ็บแปลบไปถึงใจกลางฝ่ามือ แต่เมื่อนึกถึงสภาพอันน่าสลดใจ ตอนที่บ้านเกิดถูกสิ่งชั่วร้ายจากความเฟื่องฟูสังหาร เขาก็ไม่สนแม้เลือดจะไหลจากง่ามมือ จนถึงขั้นเหวี่ยงค้อนเร็วขึ้นเรื่อยๆ
"หากอยากจะเป็นสุดยอดช่างตีเหล็กแห่งยุค อันดับแรกต้องทะนุถนอมเครื่องมือที่สำคัญที่สุด นั่นก็คือ... มือของตัวเอง"
Huaiyan ส่ายหัว เขาคล้ายจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นดาบอ่อนที่อ่อนช้อยราวกับกิ่งหลิว แต่คมกริบจนตัดเส้นผมได้ในพริบตา หรือกลไกประณีตสลับซับซ้อนที่ซ้อนทับกันหลายชั้น... เขาล้วนสัมผัสได้ถึงทุกความโค้งงอและคุณสมบัติของโลหะทุกชนิด มือเปรียบเสมือนไม้บรรทัดของเขา แม้แต่ความคลาดเคลื่อนเพียงเศษเสี้ยว ก็สามารถรับรู้ได้ด้วยปลายนิ้ว
เขาถอดประกอบจักรกลที่มีความซับซ้อนขั้นสูงสุด อาวุธ Aurumaton ที่ประกอบขึ้นด้วยมือของเขา ก็ได้กลายเป็นกำลังเสริมของ Xianzhou ในการต่อกรกับสิ่งชั่วร้ายจากความเฟื่องฟูอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น สองมือของเขาก็พันผ้าพันแผลจนเต็ม แม้แต่การเหวี่ยงค้อนที่เรียบง่ายที่สุด ก็ยังมีเลือดซึมออกมา
ในตอนที่ถูกดาบนับหมื่นเล่มทิ่มแทง เขากลับคว้ากุมคมดาบของคนผู้นั้นไว้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับกำลังอ้อนวอนอะไรบางอย่าง และราวกับกำลังชดใช้อะไรบางอย่าง
"จำได้รึยัง?" คนผู้นั้นกล่าว
เขาไม่ได้ตอบ
ท่ามกลางความทรมานที่เจ็บปวดแสนสาหัส ความสำนึกผิดเป็นดั่งเปลวเพลิงที่ลุกโชน ซึ่งแผดเผาเรื่องราวในอดีตเหล่านั้นจนมอดไหม้ไปทีละสิ่ง
Smith's Fireproof Garment
เสื้อของช่างที่ทอขึ้นจากผ้าทนไฟ แม้ผู้สวมใส่จะยืนอยู่ข้างเตาหลอม ก็ยังสัมผัสได้ถึงความเย็นสบายรอบตัว การสวมเครื่องแบบของ "ช่างยอดฝีมือ" ไม่ได้ทำให้ความเคยชินของเขาเปลี่ยนไป
ศัสตราเปรียบดั่งคน คนก็เปรียบดั่งศัสตรา ไม่ว่าจะรังสรรค์อาวุธชนิดไหน หรือจะหลอมสร้างให้ใคร ทั้งหมดต่างขึ้นอยู่กับความพึงใจของเขาเพียงผู้เดียว
"ถ้าถูกชะตา ไม่คิดเงินสักแดงเดียว ถ้าไม่ถูกชะตา ต่อให้ร่ำรวยล้นฟ้าก็ไม่เอา"
เพื่อให้เข้ากับบุคลิกของแต่ละคน ช่างฝีมือจึงได้รื้อถอนและขัดเกลาการออกแบบ ที่แต่เดิมเคยเน้นไปที่ความสมบูรณ์แบบเสียใหม่ จนกว่าพวกมันจะเข้ากับสัญชาตญาณการต่อสู้ของผู้ใช้อย่างแท้จริง
ท่ามกลางแสงไฟวูบไหวในเตาหลอม สิ่งที่สะท้อนอยู่ในก้นบึ้งดวงตาของเขา ไม่ใช่เพียงก้อนโลหะเย็นเยียบอีกต่อไป แต่เป็นท่วงท่าอันองอาจของผู้กวัดแกว่งดาบ เพื่อสร้างวีรกรรมอันยิ่งใหญ่
มังกรผู้ทรงเกียรติขับเคลื่อนเกลียวคลื่น พละกำลังหนักหน่วง สามารถใช้หอกยาวทะลวงเกราะได้
นักดาบผู้มีท่วงท่าว่องไวปราดเปรียว เฉียบคมเกินจะต้านทาน เหมาะจะใช้ดาบกรีดแสงอันคมกริบ
นักบินมักเผชิญอันตราย โดดเดี่ยวไร้คนช่วย จึงต้องมีธนูโค้งไว้ป้องกันตัว
สำหรับเด็กหนุ่มผู้มากกลยุทธ์ ก็จะสร้างง้าวพิฆาตเล่มยาวน่าเกรงขามให้สักด้ามตามที่เขาปรารถนา เพื่อเฝ้ารอความสำเร็จของเขา
ไม่ว่าจะเป็นการทลายภูเขา Zhou การสังหาร Panli การไล่ล่า Mingxiao และการจับกุม Hoolay... ข่าวแห่งชัยชนะหลั่งไหลเข้ามาดั่งหิมะโปรยปราย
ไม่ว่าคมดาบของห้าผู้กล้าเหนือเมฆาจะชี้ไปที่ใด สิ่งชั่วร้ายจากความเฟื่องฟูล้วนแตกพ่ายไปจนสิ้น
"สำหรับดาบแล้ว การถูกใช้งานจนสึกหรอในสมรภูมิ คือโชคชะตาของพวกมัน ใช้ให้เต็มที่เถอะ ถ้าฟันจนพังเมื่อไหร่ ก็แค่กลับมาหาฉันก็พอ!"
แต่เมื่อกาลเวลาล่วงเลยผ่าน เขาก็ยังต้องเป็นผู้ฝังกลบอาวุธที่ตนหลอมสร้างขึ้นมากับมืออยู่ดี
"ฉันยอม... ให้พวกเราตายอย่างไร้ที่กลบฝังเสียยังดีกว่า..."
บนเกาะร้างของ Insumousu พวกมันเก่าแก่ลง แต่เขายังคงเยาว์วัย
ศัสตราเปรียบดั่งคน คนก็เปรียบดั่งศัสตรา ไม่ว่าจะรังสรรค์อาวุธชนิดไหน หรือจะหลอมสร้างให้ใคร ทั้งหมดต่างขึ้นอยู่กับความพึงใจของเขาเพียงผู้เดียว
"ถ้าถูกชะตา ไม่คิดเงินสักแดงเดียว ถ้าไม่ถูกชะตา ต่อให้ร่ำรวยล้นฟ้าก็ไม่เอา"
เพื่อให้เข้ากับบุคลิกของแต่ละคน ช่างฝีมือจึงได้รื้อถอนและขัดเกลาการออกแบบ ที่แต่เดิมเคยเน้นไปที่ความสมบูรณ์แบบเสียใหม่ จนกว่าพวกมันจะเข้ากับสัญชาตญาณการต่อสู้ของผู้ใช้อย่างแท้จริง
ท่ามกลางแสงไฟวูบไหวในเตาหลอม สิ่งที่สะท้อนอยู่ในก้นบึ้งดวงตาของเขา ไม่ใช่เพียงก้อนโลหะเย็นเยียบอีกต่อไป แต่เป็นท่วงท่าอันองอาจของผู้กวัดแกว่งดาบ เพื่อสร้างวีรกรรมอันยิ่งใหญ่
มังกรผู้ทรงเกียรติขับเคลื่อนเกลียวคลื่น พละกำลังหนักหน่วง สามารถใช้หอกยาวทะลวงเกราะได้
นักดาบผู้มีท่วงท่าว่องไวปราดเปรียว เฉียบคมเกินจะต้านทาน เหมาะจะใช้ดาบกรีดแสงอันคมกริบ
นักบินมักเผชิญอันตราย โดดเดี่ยวไร้คนช่วย จึงต้องมีธนูโค้งไว้ป้องกันตัว
สำหรับเด็กหนุ่มผู้มากกลยุทธ์ ก็จะสร้างง้าวพิฆาตเล่มยาวน่าเกรงขามให้สักด้ามตามที่เขาปรารถนา เพื่อเฝ้ารอความสำเร็จของเขา
ไม่ว่าจะเป็นการทลายภูเขา Zhou การสังหาร Panli การไล่ล่า Mingxiao และการจับกุม Hoolay... ข่าวแห่งชัยชนะหลั่งไหลเข้ามาดั่งหิมะโปรยปราย
ไม่ว่าคมดาบของห้าผู้กล้าเหนือเมฆาจะชี้ไปที่ใด สิ่งชั่วร้ายจากความเฟื่องฟูล้วนแตกพ่ายไปจนสิ้น
"สำหรับดาบแล้ว การถูกใช้งานจนสึกหรอในสมรภูมิ คือโชคชะตาของพวกมัน ใช้ให้เต็มที่เถอะ ถ้าฟันจนพังเมื่อไหร่ ก็แค่กลับมาหาฉันก็พอ!"
แต่เมื่อกาลเวลาล่วงเลยผ่าน เขาก็ยังต้องเป็นผู้ฝังกลบอาวุธที่ตนหลอมสร้างขึ้นมากับมืออยู่ดี
"ฉันยอม... ให้พวกเราตายอย่างไร้ที่กลบฝังเสียยังดีกว่า..."
บนเกาะร้างของ Insumousu พวกมันเก่าแก่ลง แต่เขายังคงเยาว์วัย
Smith's Unbridled Boots
เพื่อต่อต้านสนามแรงโน้มถ่วงมหาศาล ของแกนกลาง Zhuming เหล่าช่างฝีมือจึงสร้างรองเท้าบูตหนัก ที่มาพร้อมอุปกรณ์ลอยตัว แบบแรงสะท้อนกลับ เพื่อช่วยให้เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ยิ่งเข้าใกล้ "จักรพรรดิศิลาเพลิง" ในแกนกลางมากเท่าไหร่ สนามแรงโน้มถ่วงก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น
เพื่อต่อต้านสนามแรงโน้มถ่วง ช่างฝีมือของ Zhuming จึงสร้างรองเท้าที่มาพร้อมอุปกรณ์ลอยตัวแบบแรงสะเทือนกลับ เพื่อให้เคลื่อนไหวไปมาในนั้นได้อย่างอิสระ
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่เขตแกนกลางซึ่งเขาเคยเดินเหินได้อย่างอิสระ มาตอนนี้แค่ยกเท้าก้าวเดิน กลับรู้สึกว่าต้องออกแรงมากกว่าเดิม
บรรดาเพื่อนร่วมรุ่นและอาจารย์รอบข้าง ยังคงเหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรก แต่ผมสีดอกเลาเริ่มลามขึ้นมาที่จอนผมของเขาแล้ว
"นายไม่ใช่เผ่าพันธุ์อายุยืนยาว พักผ่อนสักสองสามวันเถอะ พักฟื้นกำลังให้เต็มที่ แล้วค่อยกลับมาตีเหล็กก็ยังไม่สาย..."
คำเตือนของนายพลผ่านหูเขาไปหลายครั้ง แต่เขาก็ยังคงยิ้มรับและปล่อยผ่านไป
"อาจารย์ แต่ผมดีใจด้วยซ้ำที่ตัวเองแก่ลง รู้ไหมว่าทำไม?"
ไม่รอให้ Huaiyan ได้ตอบ เขาก็ยัดสุราแรงใส่มืออาจารย์...
"อย่างน้อย ผมก็ไม่ต้องเผชิญกับความเศร้าที่ต้องเสียพวกคุณไป ถือว่าผมขอร้องเถอะนะ พอถึงเวลานั้นก็ช่วยเสียน้ำตาให้ด้วยแล้วกัน!"
ทั้งชีวิต เขาหลอมสร้างยอดศัสตรามานับไม่ถ้วน แต่กลับไม่เคยลองนำเลือดเนื้อแห่งเฟื่องฟูมาใช้แทนเหล็ก เพื่อหลอมตีชีวิตที่ล่วงลับไปแล้วขึ้นมาใหม่เลย
แม้เขาจะทุ่มเทจนสุดกำลัง แต่เพื่อนรักก็ทำได้เพียงหวนคืนมาในรูปลักษณ์สัตว์ประหลาด จนก่อโศกนาฏกรรมที่มีผู้บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน
เมื่อลืมตาอีกครั้ง ดวงตาของเขาก็ไร้ซึ่งประกายแสงของช่างฝีมือแล้ว มีเพียงเถ้าถ่านอันมืดหม่นในเตา ที่ไม่มีวันดับมอดเท่านั้น
เขาถอดชุดช่างหลอมเลื่องชื่อออกไป นาม "Yingxing" ปลิวหายราวกับเถ้าถ่าน "ช่างยอดฝีมือ" ผู้เก่งกาจหาใดเปรียบ ก็กลายเป็นเพียงประวัติศาสตร์เช่นกัน
ไม่ว่าเหล่าช่างฝีมือจะอยากจะก้าวตามรอยเท้า วิพากษ์วิจารณ์ เลียนแบบ หรือแม้แต่พยายามจะก้าวข้ามเขาไป อย่างไรก็ไม่มีใครสามารถมองข้ามร่องรอยที่เขาทิ้งไว้ได้ จนถึงทุกวันนี้ หลังช่างฝีมือของ Zhuming ได้เข้าเรียน ก็ยังต้องศึกษาผลงานที่เขาทิ้งไว้ในอดีต
แต่เขาได้เดินไปบนเส้นทางอีกสายแล้ว
ท่ามกลางความแค้นที่ไม่มีวันสิ้นสุด เขาใช้ร่างกายของตนเป็นแม่พิมพ์ และใช้ช่วงชีวิตที่เหลือมาชุบไฟและหลอมตี "ความเป็นไปได้" ในการไถ่บาปที่ไม่อาจไปถึง
เพื่อต่อต้านสนามแรงโน้มถ่วง ช่างฝีมือของ Zhuming จึงสร้างรองเท้าที่มาพร้อมอุปกรณ์ลอยตัวแบบแรงสะเทือนกลับ เพื่อให้เคลื่อนไหวไปมาในนั้นได้อย่างอิสระ
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่เขตแกนกลางซึ่งเขาเคยเดินเหินได้อย่างอิสระ มาตอนนี้แค่ยกเท้าก้าวเดิน กลับรู้สึกว่าต้องออกแรงมากกว่าเดิม
บรรดาเพื่อนร่วมรุ่นและอาจารย์รอบข้าง ยังคงเหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรก แต่ผมสีดอกเลาเริ่มลามขึ้นมาที่จอนผมของเขาแล้ว
"นายไม่ใช่เผ่าพันธุ์อายุยืนยาว พักผ่อนสักสองสามวันเถอะ พักฟื้นกำลังให้เต็มที่ แล้วค่อยกลับมาตีเหล็กก็ยังไม่สาย..."
คำเตือนของนายพลผ่านหูเขาไปหลายครั้ง แต่เขาก็ยังคงยิ้มรับและปล่อยผ่านไป
"อาจารย์ แต่ผมดีใจด้วยซ้ำที่ตัวเองแก่ลง รู้ไหมว่าทำไม?"
ไม่รอให้ Huaiyan ได้ตอบ เขาก็ยัดสุราแรงใส่มืออาจารย์...
"อย่างน้อย ผมก็ไม่ต้องเผชิญกับความเศร้าที่ต้องเสียพวกคุณไป ถือว่าผมขอร้องเถอะนะ พอถึงเวลานั้นก็ช่วยเสียน้ำตาให้ด้วยแล้วกัน!"
ทั้งชีวิต เขาหลอมสร้างยอดศัสตรามานับไม่ถ้วน แต่กลับไม่เคยลองนำเลือดเนื้อแห่งเฟื่องฟูมาใช้แทนเหล็ก เพื่อหลอมตีชีวิตที่ล่วงลับไปแล้วขึ้นมาใหม่เลย
แม้เขาจะทุ่มเทจนสุดกำลัง แต่เพื่อนรักก็ทำได้เพียงหวนคืนมาในรูปลักษณ์สัตว์ประหลาด จนก่อโศกนาฏกรรมที่มีผู้บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน
เมื่อลืมตาอีกครั้ง ดวงตาของเขาก็ไร้ซึ่งประกายแสงของช่างฝีมือแล้ว มีเพียงเถ้าถ่านอันมืดหม่นในเตา ที่ไม่มีวันดับมอดเท่านั้น
เขาถอดชุดช่างหลอมเลื่องชื่อออกไป นาม "Yingxing" ปลิวหายราวกับเถ้าถ่าน "ช่างยอดฝีมือ" ผู้เก่งกาจหาใดเปรียบ ก็กลายเป็นเพียงประวัติศาสตร์เช่นกัน
ไม่ว่าเหล่าช่างฝีมือจะอยากจะก้าวตามรอยเท้า วิพากษ์วิจารณ์ เลียนแบบ หรือแม้แต่พยายามจะก้าวข้ามเขาไป อย่างไรก็ไม่มีใครสามารถมองข้ามร่องรอยที่เขาทิ้งไว้ได้ จนถึงทุกวันนี้ หลังช่างฝีมือของ Zhuming ได้เข้าเรียน ก็ยังต้องศึกษาผลงานที่เขาทิ้งไว้ในอดีต
แต่เขาได้เดินไปบนเส้นทางอีกสายแล้ว
ท่ามกลางความแค้นที่ไม่มีวันสิ้นสุด เขาใช้ร่างกายของตนเป็นแม่พิมพ์ และใช้ช่วงชีวิตที่เหลือมาชุบไฟและหลอมตี "ความเป็นไปได้" ในการไถ่บาปที่ไม่อาจไปถึง
Sources
- Cavern of Corrosion: สถานีเกาะเมฆาทัศนา
- "เครื่องผสานสารพัดประโยชน์" - ผสานรีลิกส์